Heading


Dit document is opgesteld ter informatie van Saint-Bernard-keurmeesters om hen te helpen bij de gewenste harmonisatie van hun beoordelingen.
Het is geschreven onder verantwoordelijkheid van de fokkers-keurmeesters van de W.U.S.B. (World Union of Saint Bernard Clubs), in overeenstemming met de Zwitserse Saint Bernard Club en de Zwitserse Kennel Club (S.C.S.), die verantwoordelijk zijn voor de standaard.
De Sint-Bernard behoort tot groep 2, “Honden van het type Pinscher en Schnauzer, Molossers, berghonden en veedrijvershonden. Sectie 2.2 Molossers van het bergtype. Zonder werkproef.”
De classificatie als bergtype is van het grootste belang bij de selectie van dit ras. Hoewel de hond niet langer wordt gebruikt voor reddingsacties in de bergen, is hij van oorsprong een werkhond en moet hij dat ook blijven. Zowel bij het fokken als bij het keuren moet dit gebruik altijd als richtlijn in gedachten worden gehouden.
Afwijkingen in het type zijn te wijten aan modegrillen of misverstanden over de standaard, waardoor wordt geprobeerd het algemene uiterlijk dat door de F.C.I.-standaard wordt vereist, te veranderen.
De meest voorkomende fouten die al enige tijd worden geconstateerd zijn:
• Te zware honden met een lymfatisch uiterlijk;
• Proporties die niet in overeenstemming zijn met de standaard, in het bijzonder honden die te
korte ledematen hebben en daardoor ongeschikt zijn als bergwerkhond;
• Een te laag zwaartepunt;
• Een verandering van het skelet en van de lengte van de botten met veel te uitgesproken voor- en/of achterhoekingen
(wat spectaculair kan zijn in een erering ,
maar niet voldoet aan de standaard van een bergwerkhond).
• Een verandering van de hoofdbotten met het verdwijnen van de frontale groef
die door de standaard wordt vereist.
De Sint-Bernard is geen dikke of zware hond, hij moet groot, krachtig en “nobel” zijn in
zijn uiterlijk.
De Sint-Bernard is noch de zwaarste hond van de hondensoorten, noch een “knuffel”.
De Sint-Bernard is geen “rood-witte” Newfoundlander.
Elk ras heeft een oorspronkelijke functie en die moeten we respecteren.
Een ras zal in de loop van de tijd natuurlijk evolueren, maar het is onze plicht als keurmeesters om de basisprincipes te kennen om het algemene rasbeeld op het juiste spoor te houden.
Dit boekje is bedoeld om u te helpen bij het keuren en we stellen uw hulp bij het behouden van het juiste type “moderne” Sint-Bernard zeer op prijs.
Veel leesplezier voor iedereen.
Didier Basset President of the WUSB / FCI Judge
Wij bedanken iedereen die aan dit boekje heeft meegewerkt:
Antonio Alenda (E)– Kari Augestad (E)- Didier Basset (F)– Karen Bodeving (USA) Paul Bodeving (USA)- Celine Bottussi-Jocquel (F)– Ane Christiansen (DK)– Bent Christiansen (DK)- Bernard Leger (CH)– Austin Long-Doyle (Irl)- Johannes Mayer (D)– Pat Muggleton (GB)- Giovanni Morsiani (I)– Milan Plundra (CZ)– Annegret Splinter (D)- Christine Wiederkehr (CH)– Christian Tessier (F)– Kevin Young (SA)

De gele achtergrond is de officiële tekst van de huidige FCI-standaard nr. 61, gepubliceerd op 04.04.2016.
De grijze achtergrond bevat de opmerkingen bij de standaard, opgesteld door fokkers-keurmeesters die gespecialiseerd zijn in het ras, waarin de verschillende belangrijke punten worden uitgelegd die in acht moeten worden genomen om te voorkomen dat het type verdwijnt.
De foto's en teksten met een groene rand illustreren typische voorbeelden van het ras.
De foto's en teksten met een oranje rand illustreren aanvaardbare voorbeelden.
De foto's en teksten met een rode rand tonen exemplaren met ernstige fouten, die niet als Uitmuntend mogen worden gekwalificeerd en geen CAC, CACIB of kampioenschap mogen krijgen.

Index

Standaard FCI nr. 61
ST.BERNHARDSHUND, BERNHARDINER -(Chien du Mont Saint-Bernard –Saint-Bernard)
OORSPRONG: Zwitserland.
DATUM VAN PUBLICATIE VAN DE OFFICIËLE GELDIGE STANDAARD: 04.04.2016. GEBRUIK: Gezelschaps-, waak- en boerderijhond. FCI-CLASSIFICATIE: Groep 2 Pinschers en Schnauzers. Type, Molossers, Zwitserse berg- en veedrijvershonden. Sectie 2.2 Molosser-type, bergtype. Zonder werkproef.
KORTE HISTORISCHE SAMENVATTING: Op het hoogste punt van de Grote Sint-Bernhardpas, 2469 meter boven zeeniveau, werd in de 11e eeuw door monniken een hospice gesticht als toevluchtsoord voor reizigers en pelgrims. Daar worden sinds het midden van de 17e eeuw grote berghonden gehouden voor bewaking en bescherming. Het bestaan van dergelijke honden is
sinds 1695 in beeld vastgelegd en in 1707 in een schriftelijk document in het hospice. De honden werden al snel ingezet als gezelschapshonden en vooral als reddingshonden voor reizigers die verdwaald waren in sneeuw en mist. De kronieken over de talrijke mensenlevens die door deze honden van de “witte dood” werden gered, gepubliceerd in vele talen, en de mondelinge verslagen van de soldaten die in 1800 met het leger van Bonaparte de pas overstaken, verspreidden de faam van de Sint-Bernard, destijds Barry-hond genoemd, in de 19e eeuw over heel Europa. De legendarische hond “Barry” werd het toonbeeld van de reddingshond. De directe voorouders van de Sint-Bernard waren de grote boerderijhonden die in die regio veel voorkwamen. Binnen enkele generaties en met het oog op een bepaald ideaaltype werden deze honden ontwikkeld tot het huidige ras. Heinrich Schumacher uit Holligen bij Bern was de eerste die
in 1867 begon met het uitgeven van stamboomdocumenten voor zijn honden.
In februari 1884 werd het “Schweizerisches Hundestammbuch” (SHSB), het Zwitserse stamboek voor honden, opgericht. De allereerste inschrijving was die van de Sint-Bernard “Leon”, en ook de volgende 28 registraties hadden betrekking op Sint-Bernards. Op 15 maart 1884 werd in Bazel de Zwitserse Sint-Bernardsclub opgericht. Ter gelegenheid van een internationaal hondencongres op 2 juni 1887 werd de Sint-Bernardshond officieel erkend als een Zwitsers ras en werd de rasstandaard bindend verklaard. Sindsdien wordt de Sint-Bernardshond beschouwd als de nationale hond van Zwitserland.




ALGEMEEN UITERLIJK
Er zijn twee variëteiten van de Sint-Bernard : de kortharige variëteit (dubbele vacht, “Stockhaar”) en de langharige variëteit.
Beide variëteiten zijn aanzienlijk groot en hebben een indrukwekkend algemeen uiterlijk. Ze hebben een evenwichtig, krachtig, stevig, gespierd lichaam met een indrukwekkende kop en een alerte gezichtsuitdrukking.
BELANGRIJKE VERHOUDINGEN
• Ideale verhouding tussen schofthoogte en lichaamslengte = 9 : 10.
(gemeten vanaf het punt van de schouder tot het punt van de billen)
• Ideale verhouding tussen schofthoogte en borstdiepte, zie onderstaande schets.
• De totale lengte van het hoofd is iets meer dan een derde van de schofthoogte.
• De verhouding tussen de diepte van de snuit (gemeten aan de basis) en de lengte van de snuit is bijna 2:1.
• De lengte van de snuit moet iets langer zijn dan een derde van de totale lengte van het hoofd.
UITSTEKEND ALGEHEEL UITERLIJK (TYPE) VOOR DEZE LANGHARIGE EN KORTHARIGE HOND - DE POTEN ZIJN LANG EN DE KOP IS IN VERHOUDING TOT HET LICHAAM.
TWEE GROTE HONDEN, HUN UITERLIJK IS VOL MAJESTUEUSHEID.

Algemeen voorkomen en belangrijke verhoudingen
• Gewenste verhouding tussen schofthoogte en romp lengte = 9 : 10
(de lengte van de romp wordt gemeten vanaf het punt van de schouder tot het punt van de bil).
• Gewenste verhouding tussen schofthoogte en borsthoogte (zie volgende schets).
Lichaamsverhoudingen zijn belangrijke kenmerken om het bergtype hond te definiëren
OP DEZE TWEE FOTO'S HEBBEN DEZE VOLWASSEN HONDEN EEN :
-UITSTEKENDE VERHOUDING TUSSEN SCHOUDERHOOGTE EN LICHAAMS LENGTE (9/10)
-UITSTEKENDE VERHOUDING TUSSEN BORSTHOOGTE EN SCHOUDERHOOGTE (45/55 OF 50/50)

Verhouding borsthoogte/schofthoogte
NOG STEEDS AANVAARDBAAR
voor een zeer volwassen hond (ouder dan 5 jaar)
maar één kwalificatie lager omdat de verhoudingen niet langer
voldoen aan de normen (vooral bij een jonge hond)
MAXIMALE KWALIFICATIE: ZEER GOED
Verhouding borsthoogte/schofthoogte
BUITEN DE NORM
Uiterlijk zonder majesteit
Kwalificatie: GEDISKWALIFICEERD
NIET SELECTEERBAAR VOOR DE FOKKERIJ

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Nulla euismod condimentum felis vitae efficitur. Sed vel dictum quam, at blandit leo.

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Nulla euismod condimentum felis vitae efficitur. Sed vel dictum quam, at blandit leo.

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Nulla euismod condimentum felis vitae efficitur. Sed vel dictum quam, at blandit leo.

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Nulla euismod condimentum felis vitae efficitur. Sed vel dictum quam, at blandit leo.

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Nulla euismod condimentum felis vitae efficitur. Sed vel dictum quam, at blandit leo.

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Nulla euismod condimentum felis vitae efficitur. Sed vel dictum quam, at blandit leo.

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Nulla euismod condimentum felis vitae efficitur. Sed vel dictum quam, at blandit leo.

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Nulla euismod condimentum felis vitae efficitur. Sed vel dictum quam, at blandit leo.

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Nulla euismod condimentum felis vitae efficitur. Sed vel dictum quam, at blandit leo.

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Nulla euismod condimentum felis vitae efficitur. Sed vel dictum quam, at blandit leo.

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Nulla euismod condimentum felis vitae efficitur. Sed vel dictum quam, at blandit leo.

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Nulla euismod condimentum felis vitae efficitur. Sed vel dictum quam, at blandit leo.

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Nulla euismod condimentum felis vitae efficitur. Sed vel dictum quam, at blandit leo.
